Λόγω της υψηλής περιεκτικότητας του σε σίδηρο, θεωρείται ισχυρή ασπίδα κατά του κρυολογήματος και έχει αντι-υπερτασική, αντιοξειδωτική, αντιθρομβωτική δράση. Είναι πλούσιο σε φλαβονοειδή που θωρακίζουν το κυκλοφορικό και το καρδιαγγειακό σύστημα,και αποτελεί το δημοφιλέστερο ελληνικό βότανο.

Το συναντάμε αυτοφυές στα περισσότερα ορεινά και ημιορεινά μέρη της Μεσογείου. Στην Ελλάδα το βρίσκουμε στις περισσότερες περιοχές, όπως: στην Πίνδο στον Ταύγετο στην Σαμοθράκη με την ονομασία Sideritis Athoa (τσάι του βουνού ή τσάι του Άθω ή Βλάχικο τσάι ή μπεττόνικα),στον Όλυμπο ως σπάνιο είδος σε υψόμετρο άνω των 1000 μέτρων, στο Πήλιο και στον Κίσσαβο, με το όνομα Sideritis Scardica (τσάι του βουνού, βότανο των θεών),

Το τσάι του βουνού το πίνουμε σαν ζεστό αφέψημα (ρίχνουμε βραστό νερό σε ένα με δύο κλαδάκια και αφήνουμε από 3 έως 5 λεπτά να αναδείξει το άρωμα και τις θεραπευτικές του ουσίες), ή κρύο ( αφού το αφήσουμε να γίνει ως ζεστό αφέψημα, περιμένουμε να κρυώσει λίγο και το χτυπάμε με παγάκια στο σέικερ. Σερβίρουμε σκέτο, με μέλι,με αγάβη ή σιρόπι σφενδάμου.)